PARA ADAMLARI

Kalabalığın uğultusu bir anda kesildi ve takım elbiseli, kravatlı, uzun boylu bir Avusturyalı, doğallıktan yoksun bir konuşma yapmaya başladı. “Biliyorsunuz bir kilometre değil, iki kilometre birden ilerliyoruz, fazladan ilerliyoruz.”

Konuşan adam çalışanlarla pek kaynaşmamıştı ve Wirecard’ın satış müdürü uzun bir süre boyunca koridorda karşılaştıklarında Avusturyalının entelektüel iddialarıyla açıkça dalga geçiyordu. “Merhaba doktor. Nasıl gidiyor?”

Fakat Paul Bauer Wirecard’ı halka arz etmeye karar verdiğinde Dr. Markus Braun doğru yerde olabilecek en doğru adamdı. Bauer statüyle ilgilenmiyordu ve borsada işlem gören bir şirketin CEO’su olmak gibi bir arzusu da yoktu.

Bu yüzden Wirecard’ı iflasın eşiğinden satın aldığından beri yanında tuttuğu Braun’a döndü. Braun’un kırpılmış sarı saçları, geniş alnı ve çerçevesiz gözlüklerinin ardındaki mavi gözleri, hissedarlara gönderilen yıllık raporda, aşağıdaki gibi ilham verici alıntıların üzerinde resmedilmişti:

“Modern ödeme -hem bugün hem de geçmişte- tek bir şey demektir: iletişim.” Bu aynı zamanda Braun’un CEO olarak hesaplar ve beyanlardaki imzasıydı.

İÇİNDEKİLER

Karakterler
Giriş
Ofisteki Sigara Dumanı
Ponzi Adam
Kanlı yumruk
Sahte Ağaçlar
Jan Marsalek kimdir?
Eğlence Sektörü
Bunlar Gibi Arkadaşlar
Manama’daki Hayaletler
Bunların Hepsi Saçmalık
Hindistan’da Yeni Bir Oluşum Süreci
Ayaktakımı ve Tartışma
Ön Cepheler Sarsılıyor
Galeyana Gelme
Dost mu Düşman mı?
Çıldırma
Siyah Trüf Mantarı
Görevden Alınma
Gönülsüz Muhbir
Sığınaktan Gönderilen Belgeler
Manipülasyon
Tanıklık Etme
Manila’daki Zarf
SoftBank İmdada Yetişiyor
Boş Sandalyeler ve Boş Masalar
Altın Tepside Sunma
Tuzağa Düşme
Saldır ve Geri Çekil
Exocet Füzesi
Joker’in Peşinde
Casusluk
Sınırın Kapatılması
Polis Eskortu
Umutsuz Yumruklar
Bana Paradan Haber Ver
Sonuç
Yazarın Notu ve Teşekkür
Yazar Hakkında

KİTAPTAN BİR ALINTI

Mayfair’in bar ve restoranlarla dolu arka sokaklarından meydana gelen Shepherd Market tam bir karmaşadır. Aynı zamanda tarafsız bir bölge olan Shepherd Market, başkentin dört bir yanından gelen çeşitli çetelerin, rakipleriyle kavga etme korkusu olmadan hoşça vakit geçirebilecekleri bir yerdi. Paul Murphy, küçük bir şarap barında ve sanat galerisinde, bir zamanlar Endonezya’daki bir kömür madeninden küçük bir servet kazanmış olan ve daha sonra bilançosunda büyük miktarda borç çıktığı anlaşılan daha başarılı soygunculardan biriyle ayakkabı eskitiyordu. Kendisi eğlenirken süper modellerin masaya uğrayıp suhbet etmesinden hoşlanan ve gösterişi seven bir adamdı. Bu defa Murphy’yle beraber cin toniklerini yudumlarken, bir kaynak da onlara katıldı…