Yalancının Pokeri

Liar’s Poker
Yazar:
Michael Lewis
Çevirmen: Neşenur Domaniç

380 sayfa

……….

Tarih: 1980’ler
Yer: Wall Street
Oyunun Adı: Yalancının Pokeri

Michael Lewis Wall Street’in başlıca yatırım şirketlerinden biri olan Salomon Brothers’da işe başladığında, Princeton’u bitirmiş ve London School of Economics’ten henüz mezun olmuştu.  New York’ta stajyer olarak işe başlayan Lewis, izleyen üç yıl içinde Londra’da tahvil satıcılığına yükseldi ve şirket adına milyonların peşinde koşarken, modern zamanların altına hücum dönemini para kazanma fırsatına dönüştürdü.  Yalancının Pokeri o çarpıcı çılgın yılların doruğuna çıkıyor ve sahne arkasında Amerikan iş dünyasının özgün ve fırtınalı görünümü yer alıyor.  Salomon Brothers’ın 41. kattaki işlem salonunun öğrenci birliklerindeki dostluğu andıran beraberliğinden, hırslı genç adamların blöf ve aldatmacayla dolu, yüksek oynanan bir oyunda her şeyi riske atmalarına neden olan vurguncu güdüsüne uzanıyor.  Michael Lewis’in anlattıklarıyla, Yalancının Pokeri benzersiz hırs, açgözlülük ve acımasız bir servete ilişkin öğretici ve eğlenceli bir öykü.

“Kutsal kabul edilen konulara sık sık dil uzatan, eğlenceli ve hedefi 12’den vuran bir kitap.” – People

“Çok dikkat çekici ve canlı…  Bir dönemi olduğu gibi tanımlayan nadir eserlerden biri.” – Fortune

Yalancının Pokeri bugüne dek Wall Street üzerine okuduğum en komik kitap.” – Tom Wolfe, Bonfire of the Vanities‘in yazarı

……….

İÇİNDEKİLER

ÖNSÖZ
1. Yalancının Pokeri
2. Asla Paradan Söz Etme
3. Şirket Kültürünü Sevmeyi Öğrenmek
4. Yetişkin Eğitimi
5. Takım Arkadaşlarının Kardeşliği
6. Şişman Adamlar ve Muhteşem Para Makineleri
7. Salomon’un Diyeti
8. Ucubeden İnsana
9. Savaş Sanatı
10. Seni Nasıl Daha Mutlu Edebiliriz?
11. Zenginlerin Başına Kötü Şeyler Gelince
SONSÖZ

……….

KİTAPTAN BİR ALINTI

Gutfreund’un purosundan dökülen küller sıradan bir Salomon patronununkinden daha uzun ve biçimliydi.  Daima onun diğerlerinden daha pahalı bir harman içtiğini düşünmüşümdür.  Bunları muhtemelen 1981’de Salomon’un satışından elde etiiği 40 milyon doların (veya 1986’da kendisine ödediği ve Wall Street’teki diğer tüm başkanlara ödenen rakamdan yüksek olan 3.1 milyon doların) küçük bir kısmıyla satın alıyordu.

Ancak 1986 yılında, o gün, Gutfreund tuhaf bir şey yaptı.  Hepimizi korkutmak yerine doğruca Salomon Inc.’in yönetim kurulu üyesi ve aynı zamanda Salomon’un en iyi tahvil alım-satıcılarından biri olan John Meriwether’in masasına yürüdü.  Ona birkaç kelime fısıldadı.  Etraftaki trader’lar kulak misafiri olmuşlardı.  Gutfreund’un o gün Meriwether’a söyledikleri Salomon Brothers’da bir efsaneye dönüştü ve şirketin kurumsal kimliğinin bir parçası haline geldi.  Şöyle demişti: Bir el, bir milyon dolar, gözyaşı yok.”